أَقْرَبُ اَلْخَلْقِ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَجل

عَنْ أَبِي عَبْدِاَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: ثَلاَثَةٌ هُمْ أَقْرَبُ اَلْخَلْقِ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ حَتَّى يَفْرُغَ مِنَ اَلْحِسَابِ رَجُلٌ لَمْ تَدْعُهُ قُدْرَةٌ فِي حَالِ غَضَبِهِ إِلَى أَنْ يَحِيفَ عَلَى مَنْ تَحْتَ يَدِهِ وَ رَجُلٌ مَشَى بَيْنَ اِثْنَيْنِ فَلَمْ يَمِلْ مَعَ أَحَدِهِمَا عَلَى اَلْآخَرِ بِشَعِيرَةٍ وَ رَجُلٌ قَالَ بِالْحَقِّ فِيمَا لَهُ وَ عَلَيْهِ .

از امام صادق(عليه السّلام)سه‌اند كه نزديكترين مردمند به سوى خدا عز و جل در قيامت تا فارغ شود از حساب خلائق مردى كه در حال غضب از قدرت خود نسبت به زير دستش سوء استفاده نكند و به او ستم نكند و مردى كه ميان دو نفر ميانجى گردد و راه برود و به اندازۀ يك جو طرفدارى از يكى آن‌ها نكند و مردى كه درست گويد در آنچه به سود او است و در آنچه به زيان او است.

الکافي ج ۲، ص ۱٤۵.
__